Kobylnica - Powstanie Wielkopolskie

Trakt leśny w kierunku Uzarzewa, Polana Zabytkowego Dębu, głaz z tablicą pamiątkową

19-20 maja 1918: Tajny zlot wielkopolskich skautów

Po starym, wielkim dębie, który nazywano Piastowskim, niewiele dziś zostało. Przewrócony suchy pień, a obok tablica pamiątkowa. Jednak dla harcerzy w latach poprzedzających wybuch Powstania Wielkopolskiego oraz dziś to bardzo ważne miejsce. Bowiem to właśnie tutaj w latach 1913-1918 organizowano zloty skautów, obozy, zbiórki i ćwiczenia, podczas których młodzież brała udział między innymi w manewrach wojskowych, przygotowujących ją do późniejszych walk o niepodległą Polskę.

Jak piszą Marian Pietrzykowski i Tomasz Kozik w artykule "90 lat harcerstwa w Wielkopolsce", początki skautingu w Poznaniu sięgają 1912 roku. Pierwszy skautowy zastęp "Poznań" powstał 17 października 1912 roku i przybrał nazwę I Poznańskiej Drużyny Skautów "Piast", która nieco ponad rok później liczyła już ponad 100 osób. Dlatego też podzielono ją na 3 osobne drużyny. W 1914 r. funkcjonowało już ok. 30 drużyn. Skauting były w ówczesnych czasach kuźnią patriotyzmu, w której poczucie dumy z bycia Polakiem i miłość do Ojczyzny wykuwano młodym ludziom w sercach. W czasie zbiórek i obozów młodzież uczyła się historii, geografii, literatury polskiej, a także przechodziła szkolenia ze strzelania i terenoznawstwa.

Zaborca, mając świadomość , co się dzieje wydał rozkaz rozwiązania skautingu, w odpowiedzi w dniach 19-20 maja 1918 roku - mimo zakazu - pod tym właśnie dębem odbył się tajny zlot, podczas którego rozpoczęto już konkretne przygotowania do Powstania Wielkopolskiego.

Tablicę pamiątkową przy starym dębie zawdzięczamy harcerzom z Kobylnicy, którzy w 83. rocznicę rozwiązania skautingu wielkopolskiego postanowili przypomnieć o tym ważnym dla odzyskania niepodległości ruchu.